Obchodzimy dziś imieniny:
Szczęść Boże!
Otoczmy troską życieProgram duszpasterski Diecezji Kaliskiej w roku 2009 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Pięcioletni program duszpasterski w Polsce (2006-2010), zatytułowany: Kościół niosący Ewangelię nadziei”, obejmuje dziedziny, które zostały określone hasłowo w poszczególnych latach w następujący sposób: - Przywracajmy nadzieję ubogim (Rok 2006) - Przypatrzmy się powołaniu naszemu (Rok 2007) - Bądźmy uczniami Chrystusa (Rok 2008) - Otoczmy troską życie (Rok 2009) - Bądźmy świadkami Miłości (2010).
I Otoczmy troską życie Tematyka duszpasterska przewidziana w roku 2009 jest niezwykle szeroka. Widać to już z zakresu samego pojęcia „życie”. Podmioty życia Życie Stwórcy. Życie to imię Boga. Bóg jest życiem i Stwórcą życia, wszelkiego życia. Życie człowieka rozumiane jako: - istnienie istoty rozumnej i wolnej - zdrowie fizyczne i psychiczne - życie duchowe - życie nadprzyrodzone, jako uczestniczenie przez łaskę w życiu Bożym. Życie stworzeń - świata przyrody - zwierząt - roślin. 2) Istotne różnice - Między życiem i materią: życie nie jest produktem rozwoju materii - Między życiem człowieka i życiem zwierząt: człowiek nie jest dzieckiem zwierzęcia. 3) Bóg Panem życia Panem życia jest Bóg – Stwórca. Tylko On może zabrać życie stworzeniu, również człowiekowi. 4) Prerogatywy człowieka Człowiek nie ma prawa pozbawiać życia ani siebie ani innych ludzi. Ma jednak prawo bronić swego życia, nawet gdyby to mogło spowodować śmierć napastnika. Z woli Boga Stwórcy człowiekowi zostało powierzone panowanie nad życiem świata przyrody, zwierząt i roślin, aby wszystkie te stworzenia mu służyły. Panowanie człowieka nad życiem świata stworzeń powinno być zawsze wykonywane w relacji do Boga Stwórcy i z uwzględnieniem Jego woli, wyrażonej w przykazaniach i w prawie natury. 5) Troska człowieka o warunki życia świata przyrody – ekologia. Człowiek ma prawo brać ze świata przyrody, zwierząt i roślin wszystko, co służy jego życiu i utrzymaniu. Z drugiej strony powinien troszczyć się o życie świata przyrody, zwierząt i roślin; stwarzać temu życiu jak najlepsze warunki do istnienia i rozwoju; wystrzegać się zadawania mu cierpienia bez uzasadnionej potrzeby bądź konieczności. Nigdy nie wolno człowiekowi znęcać się nad życiem zwierząt. 6) Prymat życia ludzkiego. 1) Hasło: „Otoczmy troską życie” koncentruje uwagę na życiu ludzkim, przede wszystkim na wartości życia człowieka. Życie ludzkie jest fundamentalnym dobrem, również wówczas, kiedy naznaczone jest cierpieniem, brakami, upośledzeniem. 2) Życiem należy się cieszyć, utrzymywać je w zdrowiu fizycznym i psychicznym. Życie trzeba rozwijać, pielęgnować, formować w harmonii między tym, co z ciała i tym, co z ducha, przy panowaniu ducha nad ciałem. 3) Troska o życie ludzkie winna rozciągać się na całej przestrzeni jego istnienia, od początku do końca, a więc w całym okresie prenatalnym – od poczęcia do narodzin oraz po urodzeniu przez cały czas, aż do naturalnej śmierci. 7) Prawo do życia podstawą wszelkich praw człowieka. Przysługuje ono, bez względu na światopogląd bądź religię, każdemu człowiekowi w całej rozciągłości jego istnienia; od poczęcia, w łonie matki, aż do narodzin i po narodzinach, aż do naturalnej śmierci włącznie. Prawo do życia, jest podstawą wszelkich innych praw. Jeśli w jakimś momencie egzystencji pozbawia się człowieka prawa do życia, tym samym pośrednio czyni się bezpodstawnymi wszelkie inne przysługujące mu prawa. We współczesnej cywilizacji obserwuje się z jednej strony wyczulenie na prawa człowieka i troskę o nie, a z drugiej strony działania, które godzą w te prawa. Do takich działań należy zaliczyć przede wszystkim ustanawianie pseudo ustaw, które pozwalają na aborcję, eutanazję. 8) Troska o życie w kontekście współczesnej cywilizacji. 1) Możliwa jest, a nawet konieczna, współpraca katolików w ramach współczesnej cywilizacji, inspirowanej często liberalizmem moralnym, we wszelkich działaniach, które służą życiu i je chronią. Ma to miejsce przede wszystkim w odniesieniu do życia w przedziale istnienia człowieka w okresie po urodzeniu, aż do śmierci. Natomiast w odniesieniu do życia człowieka w okresie prenatalnym katolicy nie mogą milczeć tam, gdzie podejmowane są działania legislacyjne, pozwalające na zabijanie poczętego życia. 2) Jakiekolwiek ustawy aborcyjne, ani warunki umożliwiające aborcję, nikogo nie zobowiązują do korzystania z nich. Dokonanie aborcji jest ciężkim przestępstwem przeciwko człowiekowi i Bogu. Jest grzechem śmiertelnym. Podobne stanowisko katolicy powinni reprezentować w odniesieniu do rozmaitych manipulacji z embrionami, z zapłodnieniem „in vitro”, jak również do eutanazji. 3) Ambiwalentne jest zachowanie współczesnej cywilizacji w obszarze życia w małżeństwie i w rodzinie. Należy popierać i współdziałać tam, gdzie są podejmowane inicjatywy służące życiu rodziny, opartej na małżeństwie mężczyzny i kobiety. Natomiast trzeba ukazywać błąd i zło związków „małżeńskich” jednopłciowych, a zwłaszcza usiłowanie adoptowania przez nie dzieci. 4) Korzeniem zła, godzącego w życie, jest relatywizacja norm moralnych w imię błędnie pojmowanej wolności, jako prawa czynienia wszystkiego, czegokolwiek człowiek zapragnie. Liberalizm moralny zadaje gwałt wolności i ją wypacza przez to, że wolność odcina od prawdy i odpowiedzialności. Chodzi o odpowiedzialność w sumieniu przed samym sobą i odpowiedzialność przed Bogiem. Relatywizacja norm moralnych jest konsekwencją swoistego ateizmu, który polega nie na odrzuceniu Boga, ani na walce z Nim, lecz na życiu bez Boga; jakby Boga nie było. Jan Paweł II współczesny ateizm liberalny nazywał „milczącą apostazją”.
II Wolność szansą dla życia Wolność polityczna i zewnętrzna, jaką Polska cieszy się po roku 1989, stwarza warunki i możliwości do czynienia zarówno dobra jak i zła. Odnosi się wrażenie, że umieją z wolności korzystać środowiska i podmioty, które kierując się racjami ekonomicznymi, produkują i rozpowszechniają środki i rzeczy pomocne człowiekowi w zaspokajaniu jego skłonności w sferze zmysłowej oraz środki pobudzające i odurzające (narkotyki).
W tworzeniu natomiast dobra i w przekazywaniu go wolność nie jest wystarczająco wykorzystywana. Duszpasterze i ludzie świeccy powinni z jednej strony odważnie występować przeciwko złu, proponowanemu zwłaszcza przez niektóre media, a z drugiej strony korzystać bardziej z wolności w służbie dobru, które zawsze pomaga życiu i jego rozwojowi.
III Jak realizować program troski o życie? Należy zwyczajne duszpasterstwo, kaznodziejstwo, katechezę nasycać akcentami położonymi na życie w różnorodnych jego wymiarach. W tym celu pomocne będą materiały, zawarte w książce wydanej przez Komisję Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski pt. „Otoczmy troską życie. Kościół niosący Ewangelię nadziei. Program duszpasterski Kościoła w Polsce na lata 2006-2010. Rok 2008/2009”. Wydawnictwo św. Wojciecha, Poznań 2008. Książkę tę powinien posiadać każdy proboszcz, każdy ksiądz, każdy katecheta. Powinni ją posiadać ludzie świeccy, którzy pragną aktywnie włączyć się w życie Kościoła w swoich parafiach. W książce można znaleźć pomoce w realizacji programu w dziedzinie: - duszpasterstwa (str. 36-42; 125-353) - kaznodziejstwa (str. 42-122) - katechezy (str. 26-36).
IV
Zadania parafialnych rad duszpasterskich W każdej parafii ma istnieć i działać Rada duszpasterska. Sposób jej powołania i strukturę określa Synod Diecezji Kaliskiej. Rada duszpasterska powinna wskazywać aspekty życia, którymi miałaby zajmować się wspólnota parafialna na przestrzeni określonego odcinka czasu: tygodnia, miesiąca, kwartału, całego roku.
Punktem wyjścia dla wskazania aspektów życia na przestrzeni jakiegoś odcinka czasu powinno być słowo Boże czytane w czasie liturgii niedzielnej. Program duszpasterski Kościoła w Polsce, w dziale kaznodziejskim, sugeruje aspekty życia w świetle Objawienia Bożego. Można te aspekty ubogacić sugestiami zawartymi w dziale duszpasterstwa
Byłoby wskazane, aby materiał ten był odczytywany przez członków Rady w czasie niedzielnych ogłoszeń duszpasterskich, oraz by go zamieszczać na parafialnej stronie internetowej Prace rad parafialnych będzie inspirowała Diecezjalna Rada duszpasterska za pośrednictwem „Opiekuna”, zasadniczo raz na dwa miesiące.
V Parafialny program duszpasterski Podobnie jak w ubiegłych latach, każda parafia winna przygotować, na podstawie programu diecezjalnego, swój program duszpasterski. Program ten razem z kalendarium parafialnym, powinien zostać szeroko rozprowadzony wśród parafian. Najlepiej przekazać go do każdej rodziny, na przykład, w czasie kolędy.
Czujność nade wszystko Ani program ani planowane działania duszpasterskie nie zwalniają z czujności. Żyjemy bowiem w czasach, kiedy środowiska liberalne, w sposób zorganizowany, przypuszczają w ciągu roku ataki na rozmaite dziedziny życia Kościoła. Ostatnio, na przykład: - Propagowanie życia, jakby Boga nie było. Trzeba więc wołać: Jest Bóg! - Podważanie, zwłaszcza u młodych, celu i potrzeby katechezy. Trzeba więc mówić o dobru katechezy, o licznej frekwencji na katechezie. - Odwodzenie od zamiaru pójścia za głosem powołania. Trzeba więc z wyprzedzeniem naboru do Seminarium Duchownego oraz do instytutów życia zakonnego podawać informacje o życiu seminaryjnym, kapłańskim, zakonnym, poparte pozytywnymi przykładami. VI Kalendarz diecezjalny w roku 2009
Styczeń 2009
Luty 2009
Marzec 2009
Kwiecień 2009
Maj 2009
Czerwiec 2009
Lipiec 2009
Sierpień 2009
Wrzesień 2009
Październik 2008
Listopad 2009
Grudzień 2009
Misje Miłosierdzia Bożego w roku 2009
Dekanat Wieruszowski (07.03. – 30.05.2009) 07.03. – 14.03.2009 – Cieszęcin 14.03. – 21.03.2009 – Węglewice 21.03. – 28.03.2009 – Galewice 28.03. – 04.04.2009 – Wieruszów - Podzamcze 18.04. – 25.04.2009 – Wieruszów – Zesłania Ducha Św. 25.04. – 02.05.2009 – Wieruszów – św. Stanisława 02.05. – 09.05.2009 – Parcice 09.05. – 16.05.2009 – Czastary 16.05. – 23.05.2009 – Ochędzyn 23.05. – 30.05.2009 - Wyszanów
Dekanat Zdunowski (30.05. – 10.10.2009) 30.05. – 06.06.2009 – Zduny 06.06. – 13.06.2009 – Chwaliszew 13.06. – 20.06.2009 – Cieszków 20.06. – 27.06.2009 – Baszków 12.09. – 19.09.2009 – Trzebicko 19.09. – 26.09.2009 – Uciechów 26.09. – 03.10.2009 – Sulmierzyce 03.10. – 10.10.2009 - Gądkowice
Dekanat Bolesławiecki (10.10. – 12.12.2009) 10.10. – 17.10.2009 – Mieleszyn 17.10. – 24.10.2009 – Bolesławiec 24.10. – 31.10.2009 – Chróścin 07.11. – 14.11.2009 – Wójcin 14.11. – 21.11.2009 – Łubnice 21.11. – 28.11.2009 – Dzietrzkowice 28.11. – 05.12.2009 – Radostów 05.12. – 12.12.2009 – Żdżary
Dekanat Trzcinicki (12.12. – 17.04.2010) 12.12. – 19.12.2009 – Trzcinica 06.02. – 13.02.2010 – Kostów 13.02. – 20.02.2010 – Siemianice 20.02. – 27.02.2010 – Opatów 27.02. – 06.03.2010 – Łęka Opatowska 06.03. – 13.03.2010 – Laski 13.03. – 20.03.2010 – Rychtal 20.03. – 27.03.2010 – Krzyżowniki 10.04. – 17.04.2010 – Wielki Buczek
VIII Kościoły jubileuszowe w Roku św. Pawła
w Diecezji Kaliskiej,
______________________________________________ I - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Broniszewicach Nowych - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Kaliszu - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Kraszewicach - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Krotoszynie - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Lututowie - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Twardowie - Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Sycowie - Kościół pw. św. Pawła Apostoła w Ostrowie Wlkp. W wyznaczonych kościołach jubileuszowych można uzyskać odpust zupełny w następujące dni: - 06.01.09 – uroczystość Objawienia Pańskiego - każdego dnia w czasie Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan (18.01-25.01.09) - 25. 01.09 – święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła - 29. 06.09 – uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła - we wszystkie piątki od 1 stycznia do 29 czerwca 2009 roku
II Pielgrzymując indywidualnie, rodzinnie lub grupowo do wyznaczonych kościołów jubileuszowych można uzyskać odpust zupełny na następujących warunkach: - wolność od przywiązania do wszelkiego grzechu - stan łaski uświęcającej - odmówienie Wyznania Wiary i modlitwy „Ojcze nasz” - należy także dodać pobożne wezwania ku czci Najświętszej Maryi Panny i św. Pawła.
III Osoby chore i starsze mogą uzyskać odpust zupełny poprzez duchowe pielgrzymowanie do kościołów jubileuszowych, jeśli wyzbędą się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu oraz postanowią spełnić zwykłe warunki uzyskania odpustu (jak wyżej). Wierni ci, uzyskają odpust zupełny, jeśli będą duchowo uczestniczyć w uroczystościach ku czci św. Pawła, ofiarując Bogu swoje modlitwy i cierpienia za jedność chrześcijan. Odpust zupełny można uzyskać tylko raz dziennie i ofiarować go za siebie lub za osobę zmarłą.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
