Obchodzimy dziś imieniny:
Szczęść Boże!
|
Program duszpasterski Diecezji Kaliskiej w roku 2005 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
I PANORAMA WARUNKÓW PRACY DUSZPASTERSKIEJ W ROKU 2005
1. Gasnąca nadzieja 1.1. Chociaż społeczność europejska żyje dziś niewątpliwie w większej wolności i jest bardziej zjednoczona, to jednak w wielu ludziach i grupach widać rozczarowanie. W Polsce rozczarowano się skutkami przeobrażeń ekonomiczno-politycznych: ogromnym bezrobociem, zubożeniem połowy ludności, bogactwem niektórych, niewyobrażalną dysproporcją zarobków. Po akcesji do UE obok przebłysków nowych szans i możliwości rozczarowanie wzbudza traktowanie ludzi poszukujących pracy w dawnych krajach europejskich, roszczenia podnoszone w stosunku do Polski. 1.2. Traktat konstytucyjny UE odsłania intencje stanowienia praw w Europie nie tylko w oderwaniu od chrześcijaństwa, lecz także od Boga, którego wyznają nie tylko chrześcijanie, lecz także muzułmanie, żydzi i inni. Anonimowa ostatecznie mniejszość, wobec której setki miliony Europejczyków są bezsilne, narzuca swoją czysto materialistyczną wizję świata. Oznakami gasnącej nadziei są agresja i przemoc, a także lęk przed przyszłością. Bardziej się boimy przyszłości niż jej pragniemy (EiE 8). Wielu ludzi obawia się, że trwająca obecnie globalizacja zamiast prowadzić ku większej jedności rodzaju ludzkiego, pójdzie za logiką, która spycha najsłabszych na margines i zwiększa liczbę ubogich na ziemi (tamże). 1.3. Dominuje poczucie osamotnienia. Dostrzega się coraz mniej przejawów solidarności międzyludzkiej. Ludzie czują się pozostawieni samym sobie, pozbawieni uczuciowego oparcia. 1.4. Przede wszystkim jednak oznaką gasnącej nadziei jest milcząca apostazja. Europejska kultura sprawia wrażenie milczącej apostazji człowieka sytego, który żyje tak, jakby Bóg nie istniał (EiE 9). Człowiek zajmuje miejsce Boga, uważa siebie za absolutne centrum rzeczywistości. To pozorne wyniesienie człowieka obraca się przeciw niemu. Człowiek, jako człowiek, przestaje się liczyć. Jeśli liczy się, to z racji tego, co posiada, a nie tego, kim jest. 1.5. Jesteśmy świadkami narodzin nowej kultury, pozostającej w znacznej mierze pod wpływem środków masowego przekazu, której cechy charakterystyczne i treści często sprzeczne są z Ewangelią i z godnością osoby ludzkiej (EiE 9). Przejawia się to przede wszystkim w propagowaniu i legalizowaniu aborcji, eutanazji, zrównywaniu par jednopłciowych z małżeństwem, w stwarzaniu warunków niszczących rodzinę. Nowa kultura przybiera kształty jakby kultury śmierci. 2. Antyklerykalizm Pod pozorem zatroskania o morale i prawdę wyszukuje się pojedyncze przypadki upadków osób duchownych i nadaje im się niebywałe nagłośnienie przy pomocy mediów, aby wywołać w odbiorcach przekonanie, że wszyscy duchowni tak żyją. Próbuje się wprowadzać podziały duchownych na otwartych i rozumiejących potrzeby naszych czasów i przemian oraz zamkniętych w formach przeszłości, które bezpowrotnie minęły. Tego rodzaju działania nasilają się, mają formę działań zorganizowanych, dążą do osłabienia autorytetu Kościoła hierarchicznego. Niektórzy wprost mówią, że Kościół w Polsce ma za duże znaczenie w życiu publicznym i trzeba go zepchnąć do zakrystii, jak to uczyniono w niektórych krajach Europy zachodniej. II ROK EUCHARYSTII
1. Nadzieją jest Chrystus Nie wolno poddawać się pokusie gaszenia nadziei. Przeciwnie, należy nadzieją żyć i budzić ją w innych. Jest bowiem taka nadzieja, która dla ludzi wierzących oznacza pewność. To nadzieja oparta na Chrystusie, który żyje i działa w swoim Kościele. Wiara w Jezusa Chrystusa - źródło nadziei, która nie zawodzi - jest najcenniejszym dobrem, jakie Kościół, i tylko Kościół, może zaofiarować Europie. Źródłem nadziei dla Europy i dla całego świata jest Chrystus (EiE 18). 2. Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Szczególną obecnością Chrystusa jest Eucharystia. Jest On w niej obecny w swoim Ciele i w swojej Krwi; jako Ofiara przebłagalna za grzechy świata; jako pokarm dający życie wieczne. 3. Eucharystia źródło ufnej nadziei w nowym tysiącleciu. Na początku trzeciego tysiąclecia uderza skoncentrowanie świadomości Kościoła na Eucharystii. I tak Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił pierwszą swoją encyklikę w nowym tysiącleciu Eucharystii: Ecclesia de Eucharistia (17 kwietnia 2003 roku). W dniach od 10 do 17 października 2004 roku odbył się w Guadalajara w Meksyku Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny pod hasłem: Eucharystia - światło i życie dla nowego millennium. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Meksyku z woli Jana Pawła II rozpoczął Rok Eucharystii. Ma on skupić uwagę na Mszy świętej i na kulcie eucharystycznym poza Mszą, na związku między Eucharystią i życiem. W dniach 2-29 października 2005 roku odbędzie się w Rzymie zgromadzenie zwyczajne Synodu Biskupów na temat: Eucharystia źródłem i szczytem życia i misji Kościoła. Tak wielkie zagęszczenie dokumentów i spotkań najwyższej rangi ma w myśli Ojca Świętego uzasadnioną potrzebę i znaczenie. W różnych miejscach w Kościele wdarły się bowiem pewne nadużycia w sprawowaniu Eucharystii i jej pojmowaniu. Przede wszystkim jednak coraz bardziej zauważalne staje się niedocenianie roli Eucharystii w życiu duchownych i świeckich. Wskazując na Eucharystię, Jan Paweł II chciał przypomnieć jej moc dla duchowego odrodzenia człowieka - chrześcijanina; chciał go przyprowadzić do Niej, jako źródła nadziei i inspiracji do apostolskiego działania. III SZCZEGÓLNE OBSZARY DUSZPASTERSKICH DZIAŁAŃ W ROKU EUCHARYSTII W DIECEZJI KALISKIEJ
1. Odnowić świadomość eucharystycznej obecności Jezusa przez adorację Najświętszego Sakramentu. Duszpasterze z przedstawicielami wiernych świeckich naradzą się, co powinni zrobić w swoich parafiach, aby na nowo obudzić świadomość eucharystycznej obecności Jezusa oraz ożywić adorację Najświętszego Sakramentu. Jakie formy adoracji najbardziej przemawiałyby dziś do ludzi w ich parafiach? Jak odrodzić pierwsze piątki? Jak zabezpieczyć otwarte w ciągu dnia kościoły dla adoracji Najświętszego Sakramentu? 2. Pogłębić w parafiach sens procesji eucharystycznych, zwłaszcza w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej oraz w uroczystość odpustu parafialnego. 3. Wprowadzić zwyczaj modlitwy dziękczynnej za dar Eucharystii oraz za Sakrament Kapłaństwa. 4. Duszpasterskie spotkania młodzieżowe wokół orędzia Jana Pawła II na XX Światowe Dni Młodzieży: Przybyliśmy oddać Mu pokłon. Odbędzie się kilka diecezjalnych spotkań młodych w różnych miejscowościach. Każde spotkanie będzie stawiało młodym pytanie ważne dla formacji ich chrześcijańskiej egzystencji. (Pytanie o Chrystusa. Pytanie o prawdę. Pytanie o odwagę. Pytanie o miłość. Pytanie o powołanie i charyzmat. Pytanie o jedność). W łączności ze spotkaniami diecezjalnymi powinny być organizowane w parafiach - na miarę ich możliwości - analogiczne spotkania z wykorzystaniem wymienionych wyżej pytań. W centrum spotkań diecezjalnych i parafialnych powinna być Eucharystia, odpowiednio przygotowana z młodymi. 5. Eucharystyczne spotkania rejonowe kapłanów: - Referat - Celebracja Eucharystii według dokumentów wydanych po roku 2000 - "Wzorcowa" Msza święta - Materiały z propozycjami duszpastersko-liturgicznymi na Rok Eucharystii (przekazanie ich i omówienie). 6. Ministranci i lektorzy 1) Diecezjalny Zjazd Ministrantów i Lektorów poprzedzony i przygotowany przez regionalne spotkania ministrantów 2) Konkurs liturgiczny ze znajomości Mszy świętej (dla ministrantów starszych) 3) Diecezjalny Turniej Piłki Nożnej. 7. Nadzwyczajni Szafarze Komunii świętej 1) Trzeci Kurs przygotowujący szafarzy nadzwyczajnych 2) Zanoszenie Komunii świętej do chorych w niedzielę w łączności ze Mszą św. 3) Diecezjalne spotkanie (dzień skupienia) dla Nadzwyczajnych Szafarzy. 8. Głosić Jezusa Miłosiernego. Kontynuacja Misji Miłosierdzia Bożego Misje, które rozpoczęły się Diecezji 21 września 2002 roku, odbyły się już w parafiach dziewięciu dekanatów. Poruszają umysły i serca, owocują w nawróceniach, przywracają pokój, są głębokim przeżyciem i wyznaniem wiary, także w wymiarze publicznym, są doświadczeniem Kościoła. - Chociaż większość parafii ciągle czeka na swój tydzień misji, to już teraz misje powinny stać się w pewien sposób obecne w każdej parafii. Przyjęła się praktyka modlitwy wszystkich parafii za tę, w której w danym tygodniu Misje się odbywają. W tym celu należy co niedzielę, w ogłoszeniach duszpasterskich, podać do wiadomości nazwę parafii, w której w danym tygodniu rozpoczęły się Misje i za nią się modlić. Byłoby także wskazane podać o tej parafii kilka wiadomości, które można zaczerpnąć z Rocznika Diecezji Kaliskiej. Będzie to piękny i wymowny znak komunii eklezjalnej oraz integracji wspólnot parafialnych w Diecezji. - Informacje, dotyczące szczegółów Misji w parafiach, zostały podane w Instrukcji, zamieszczonej w osobnej publikacji wydanej przez Kurię Diecezjalną: Misje miłosierdzia Bożego w Diecezji Kaliskiej. 9. Caritas - dzieła miłosierdzia Eucharystia objawia miłość Chrystusa jako danie siebie drugiemu w darze. Kto przyjmuje Jezusa w komunii, winien otwierać się dla innych i dawać im siebie. Ze szczególną wrażliwością powinien patrzeć na tych, co są w potrzebie materialnej lub innej, by przyjść im z pomocą. W każdej parafii winien istnieć zespół charytatywny. Każda bowiem parafia powinna znać swoich biednych i im pomagać. Ciągle jest bardzo wielu bezrobotnych, uzależnionych, bez dachu nad głową. Z największą dyskrecją i pełną miłości odpowiedzialnością należy podchodzić do każdego przypadku, gdzie zostaje zagrożone życie dziecka nienarodzonego. W każdej parafii powinna istnieć w tym celu komórka Pro Familia. 10. Zachować niedzielę od spowszednienia, jako dzień wolny od pracy, dzień święty, dzień odpoczynku. W centrum przeżywania niedzieli przez ludzi wierzących winna być Msza św. Sprawowanie niedzielnej Mszy zgromadza parafię jako wspólnotę Ludu Bożego, buduje ją i objawia. IV KALENDARZ DIECEZJALNY W ROKU 2005
V
HASŁO ROKU 2004 Zostań z nami, Panie! (Łk 24, 29) VI PARAFIALNY FUNDUSZ DUSZPASTERSKI
W obecnej sytuacji, w jakiej pracuje Kościół w Polsce, konieczne są środki materialne, aby mogły w parafiach działać grupy duszpasterskie i ich przedstawiciele uczestniczyć w różnych spotkaniach diecezjalnych lub krajowych. W Roku Wielkiego Jubileuszu zaczęliśmy silniej lansować ideę tworzenia parafialnych funduszy duszpasterskich. Sposób stworzenia funduszu niech będzie w parafiach przedmiotem wspólnej narady przedstawicieli istniejących w nich grup duszpasterskich. Funduszem winni kierować ludzie świeccy w porozumieniu z proboszczem. Źródłem stworzenia i rozwoju funduszów parafialnych mogą być: zbiórki do puszek przed kościołem, zyski z różnych imprez (zabawy bezalkoholowe, przedstawienia). Oczekiwana jest tu twórcza inwencja. VII POMOCE
- Jan Paweł II - List Apostolski Novo Millennio ineunte. - Jan Paweł II - Encyklika Ecclesia de Eucharistia - Jan Paweł II - List Apostolski Mane nobiscum Domine. - Jan Paweł II - Posynodalna Adhortacja Apostolska Ecclesia in Europa.
- Jan Paweł II - List do Biskupa
Kaliskiego z Błogosławieństwem dla parafii,
- Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny
Sakramentów:
- Komisja Duszpasterska Episkopatu Polski:
"Głosić Ewangelię Nadziei". - Katechizm Kościoła Katolickiego. VIII KALENDARZ MISJI MIŁOSIERDZIA BOŻEGO W ROKU 2005
Dekanat Czermiński (06.11.2004 - 26.02.2005)
06.11. - 13.11.2004 - Czermin
Dekanat Ołobocki (26.02. - 14.05.2005)
26.02. - 05.03.2005 - Nowe Skalmierzyce
Dekanat Opatówkowski (14.05. - 24.09.2005)
14.05. - 21.05.2005 - Chełmce
Dekanat Koźmiński (24.09. - 19.11.2005)
24.09. - 01.10.2005 - Koźmin - św.
Stanisława
Dekanat Ostrowski II (19.11. - 25.02.2006)
19.11. - 26.11.2005 - Ostrów -
Najświętszego Zbawiciela |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
